Bestuursakkoord 2024

In het bestuursakkoord tussen CD&V/DU en NVA wordt melding gemaakt van het militair domein in het Drongengoed:

Tot hiertoe hield het Aalters bestuur de bijhorende documentatie voor zich: “wanneer iets besloten werd, zullen we de bijhorende documenten delen”. Inzage volgt dus wanneer alles beslist is.

We konden echter de hand leggen op dit dossier, en stellen het dan ook vrij beschikbaar (zie onderaan deze pagina). Dat is toch iets makkelijker om daarover van gedachten te wisselen, en past beter bij een open en transparante democratie. Het eerste deel bevat het Aalterse voorstel om het Kwartier van de Toekomst op de site van Ursel in te plannen, en het tweede deel een bijlage die (interessant genoeg) een uitwerking blijkt van november 2019 in het kader van de heli- en drone-haven (zie strategisch plan voor Aalter in datzelfde jaar).

Kwartier van de Toekomst: Kazerne in het Drongengoed (2022)

Net voor de grote vakantie 2022 was er plots veel animo over en rond het Drongengoed: het bleek dat er mogelijks bijkomende militaire activiteit naar het militair domein zou kunnen komen, dat het over veel militairen zou gaan, en dat (bijna) niemand eigenlijk goed wist waar het nu precies over ging…

Op 3 september 2021 wordt door Defensie in een persconferentie aangekondigd dat het nieuwe “Kwartieren van de toekomst” zal bouwen op plaatsen met weinig militaire aanwezigheid : Charleroi en Oost-Vlaanderen (locatie nog te bepalen).

“Daar zullen personeelsleden dichter bij huis kunnen werken en ook nauwer samenwerken met de burgerwereld. Zo’n kwartier van de toekomst wordt een modern en milieubewust nieuwbouwproject in de buurt van een stadscentrum, gemakkelijk te bereiken met openbaar vervoer. Het zal niet alleen voorbehouden zijn aan militaire activiteiten, maar gecombineerd worden met scholen en industrie, en midden in de maatschappij staan.”

Voormalig legerbaas Marc Compernol lag in 2020 mee aan de basis van dit plan :

“We willen deze nieuwe kwartieren op een slimme manier inplanten, op plekken waar we met technische scholen en met de industrie kunnen samenwerken. Door een betere regionale spreiding zullen we weer meer jongeren aantrekken, die nu afhaken omdat ze elke dag lange afstanden moeten afleggen. Zo is Oost-Vlaanderen op vandaag een ‘militaire woestijn’. Onder defensieminister Pieter De Crem (CD&V) gingen zo’n 10 jaar geleden 23 (van de 80) legerkazernes dicht (onder meer in Sijsele).”

Er wordt dus nog een plek gezocht in Oost-Vlaanderen. Dat ligt vast. Maar waar? Voorafgaand aan de aankondiging in Charleroi was dit initiatief vanzelfsprekend binnenskamers enigszins voorbereid, en er circuleerden meteen enkele opties: Sint-Niklaas, Aalst, en Aalter. Maar ook andere gemeenten mogen zich kandidaat stellen, wat Geraardsbergen doet in maart 2022 met kort daarop ook Gavere.

Tijdens de gemeenteraadszitting van Aalter volgen enkele opmerkelijke uitspraken:

“Het gaat om duizend arbeidsplaatsen, dus dat is een enorme hefboom voor de gemeente. Ik zie geen probleem van impact op natuurwaarden; … zo speciaal kan dat bos niet zijn.” (Pieter De Crem)

“We hebben hier uiteindelijk niets aan te zeggen” (Herlinde Trenson)

Het Aalterse voorstel werd tijdens een eerste kernkabinet door Defensie naar voor geschoven, maar het voorstel overleefde de daaropvolgende bespreking niet; van deze vergadering zijn geen publiek beschikbare verslagen, dus kunnen we niet achterhalen wat zich daar precies heeft afgespeeld. Tijdens het kernkabinet van 21 juli 2022 werd Geraardsbergen als locatie geselecteerd. Ondertussen is Guido De Padt (toenmalig burgemeester van Geraardsbergen) om gezondheidsredenen uit de politiek gestapt, waardoor de bezieler van dit project is weggevallen. Het kan dus zomaar gebeuren dat dit dossier plots terug opduikt.

Het voorstel vanuit het bestuur van Aalter voorziet niet in een concrete inplanting voor gebouwen, parkings, toegangswegen, schietstanden, enzovoort. “Er is plaats genoeg”. Het maakt wel ruim melding van de mogelijkheden om er een wetenschaps- en innovatiepark voor drone-ontwikkeling te vestigen, met een daarbij horende regelluwe zone, heel specifiek voor drone-testen met personenvervoer, UAV’s, autonome mobiliteit, diensten, en goederen.

Een andere opmerkelijke passage (nvdr rechtstreeks uit het dossier gecopieerd, met spellingsfouten en al):

Zal het dan blijven bij 1.000-1.500 militairen, bijhorende schietstand, en wetenschaps- en innovatiepark? Of groeit het dan ongecontroleerd door?

Qua inspraak-van-de-burger: men is het ons niet komen vragen. We wisten zelfs niet eens waarover het ging…

Heli- en drone-haven (2019)

Na een heel rustige startperiode pakt het gemeentelijk bestuur op 4 september 2019 uit met een strategisch plan voor Aalter, met als belangrijkste punt een heli- en dronehaven in het Drongengoed. Aan de manier waarop hierover werd gesproken tijdens de daaropvolgende ‘Ronde van Aalter’ viel niet te twijfelen dat alles reeds was geregeld en beslist. Men had het vooral over het vervangen van pakjesdiensten (witte busjes) door drones en een onderzoekscentrum voor ontwikkeling. Enkele vraagjes die we konden stellen in de sessie die in Ursel werd georganiseerd:

“Wat met het stiltegebied dat werd geformuleerd om en rond het Drongengoed?” ==> (PDC) “Dit betreft een intentie tot stiltegebied; we zullen tijdens de gemeenteraad soms moeilijke beslissingen moeten nemen.”

“De vliegclubs zijn momenteel actief op vrijdagmiddag, zaterdag, en zondag, tot uiterlijk zonsondergang. Wat met zo’n drone-haven?” ==> (PDC) “Ik zou eens moeten nakijken, maar ik dacht dat drones ook ’s nachts kunnen vliegen.”

Defensie bleek echter van dergelijke plannen niet op de hoogte te zijn, en bij de Universiteit Gent kon men zich hieromtrent geen overleg herinneren. Het schepencollege gaf achteraf aan dat onze titelvoerend burgemeester “de gedachte de vrije loop had gelaten”… wat toch ergens vreemd is tijdens de aankondiging van een goed doorgesproken en uitgebouwd strategisch plan. Maar ja: wat weten wij van “smart city”-manierkes, nietwaar?

Omdat we niet wisten wat de mogelijke impact zou zijn van zo’n pakjesleveringsdienst met drones vanuit het Drongengoed, gingen we op zoek naar plaatsen waar dit al in voege is. Google Wings deed in 2018-2019 een experiment met drone-leveringen in de buurt van Canberra-Australië.

Deze video vat kort samen wat het grootste probleem lijkt te zijn: lawaai. Buurtbewoners hebben kunnen vaststellen dat de dieren die leefden om en rond hun centrale vijver wegtrokken… Op het eind van de video komt ene Koen De Vos aan het woord, die verantwoordelijk was voor het opstellen van de nieuwe Europese wetgeving rond drones. Tijdens één van de vele voorbereidende vergadering, vatte hij het probleem kort en krachtig samen.

We moeten vermijden dat we lawaaierige busjes op straat vervangen door lawaaierige drones boven onze hoofden, want dat is nog een pak vervelender.

Tijdens het ‘Symposium of Quiet Drones 2020’ konden wij de CEO van Google Wings vragen wat hun ervaring was omtrent de reactie van grote(re) zoogdieren – zoals koeien, paarden, varkens, herten, reeën, kangoeroes, honden – op het vreselijke geluid van hun drones: “Wij vermijden ten allen tijde om stallen en kuddes te overvliegen”.

We vroegen ons af wat de impact zou zijn op het dierenbestand in de wijde omgeving van het Drongengoed bij de uitwerking van zo’n idee: “PDC: We zullen alle geldende regelgeving naleven”. Met een regelluwe zone wordt dat natuurlijk een pak gemakkelijker.

Qua inspraak-van-de-burger zijn over bovenstaande geen structurele voorbeelden te melden.

Gelijkenissen met “Droneport Sint-Truiden“

Bij het lezen van de bijlage valt de vergelijking met Droneport Sint-Truiden (https://droneport.eu/) niet te ontkennen. Het betreft een voormalige militaire site waar aan ontwikkeling van drones wordt gedaan, met gebouwen die op een terrein staan die op het gewestplan als bedrijventerrein staan ingekleurd, en een test-zone die onlangs werd uitgebreid tot een diameter van 10km. Het bedrijventerrein omarmt starters, bedrijven, een opleidingscentrum, een horecazaak en de visie om een baken te worden in Europese drone-ontwikkeling. Deze elementen komen ook allemaal terug in het innovatiecenter-dossier voor het Drongengoed.

Het belangrijkste verschil hierbij is de omvang, daar men gewag maakt van 1500 personeelsleden. Aangezien defensie uitging van 1000 personen mbt de Kazerne van de Toekomst, kunnen we veronderstellen dat het bedrijventerrein ongeveer 500 personen zou moeten kunnen opvangen.